• تـازه هـا
  • آموزش قرآن
  • پربازدید

جاهلیت مردم،یکی از دلائل قیام امام حسین(ع)،آیت

دریافت فایل صوتی

حجم: 5 MB

زمان: 40 دقیقه

بیشتر...

تئاتر مشارکتی بهترین شیوه در تولید نمایش قرآنی

در مواجهه با یک تئاتر مناسبتر آن است که کودک و نوجوان، خود

بیشتر...

بر كرانه‌ي صحيفه‌ي سجاديه

 

در این مجموعه نوشتار بر آنیم تا افق نگاه آسمانی

بیشتر...

واکاوی «ظرفیت‌های جهان‌نگری دینی در زیست شادمانه»

نشست «ظرفیت‌های جهان‌نگری دینی در زیست شادمانه» با حضور

بیشتر...

تفسیر سوره مبارکه آل عمران، بخش دوم، آیت الله

آمار بازدید

-
بازدید امروز
بازدید دیروز
کل بازدیدها
85008
107181
108212986
امروز دوشنبه, 30 فروردين 1400
اوقات شرعی

ما را در مرتبه‏ ى آنان که نماز را در اوقات خود به ‏جا مى‏ آورند، قرار ده

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۴ - فراز ۹

وَ أَنْزِلْنَا فِيهَا مَنْزِلَةَ الْمُصِيبِينَ لِمَنَازِلِهَا، الْحَافِظِينَ لِأَرْكَانِهَا، الْمُؤَدِّينَ لَهَا فِي أَوْقَاتِهَا عَلَى مَا سَنَّهُ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي رُكُوعِهَا وَ سُجُودِهَا وَ جَمِيعِ فَوَاضِلِهَا عَلَى أَتَمِّ الطَّهُورِ وَ أَسْبَغِهِ، وَ أَبْيَنِ الْخُشُوعِ وَ أَبْلَغِهِ.

و ما را در نماز همچون کسانى قرار ده که مراتب شایسته‏ ى آن را دریافته ارکان و جوانب آن را نگاه دارندگانند (ارکان نماز نیت، تکبیر، قیام، رکوع و دو سجده است که به ترک و افزونى و کاستن آنها از روى عمد و سهو نماز باطل مى‏شود) آن را در اوقات خود به همان طریقى که بنده و فرستاده ‏ى تو- درودهایت بر او و بر آل او باد- در رکوع و سجود و همه ‏ى فضیلتها و درجات رفیعه‏ اش قرار داده با کاملترین طهارت و پاکى و رساترین خشوع و فروتنى بجا آورنده‏ اند (خشوع در نماز چنانکه امیرالمومنین- علیه ‏السلام- فرموده آنست که نمازگزار به سمت راست و چپ التفات نداشته و کسى را که در سمت راست و چپ او است نشناسد، روایت شده: پیغمبر- صلى الله علیه و آله- مردى را در نماز دید با ریشش بازى مى‏کند فرمود: اگر دلش خاشع و فروتن بود جوارح و اندامش هم فروتن مى‏بود).

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۵ - فراز ۲

فَمَا أَدْرِي، يَا إِلَهِي، أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ؟ وَ أَيُّ الْوَقْتَيْنِ أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ؟

پس نمى‏دانم، اى خداى من، کدام یک از این دو حالت (تندرستى و بیمارى) به سپاسگزارى تو شایسته ‏تر و کدام یک از این دو هنگام براى ستایش تو سزاوارتر است

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۵ - فراز ۳

أَ وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِي هَنَّأْتَنِي فِيهَا طَيِّبَاتِ رِزْقِكَ، وَ نَشَّطْتَنِي بِهَا لِابْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ وَ فَضْلِكَ، وَ قَوَّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِكَ؟

آیا هنگام تندرستى که در آن روزی هاى پاکیزه ‏ات را به من گوارا ساخته و براى درخواست خشنودى و احسانت شادمانى بخشیده و با آن بر طاعت خویش توفیقم داده و توانایم کرده بودى؟

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۵ - فراز ۴

أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا، وَ النِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا، تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَيَّ ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ، وَ تَطْهِيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ، وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ، وَ تَذْكِيراً لِمحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ؟

یا هنگام بیمارى که مرا با آن (از گناهان) رهانیدى و هنگام نعمتها (دردها) ئى که آنها را به من ارمغان دادى تا گناهانى را که پشت مرا سنگین کرده سبک نماید، و از بدی هائى که در آن فرورفته ‏ام پاکم سازد، و براى فراگرفتن توبه آگاه نمودن و براى از بین بردن گناه به نعمت پیشین (تندرستى) یادآورى باشد؟

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۲ - فراز ۶

فَهَلْ يَنْفَعُنِي، يَا إِلَهِي، إِقْرَارِي عِنْدَكَ بِسُوءِ مَا اكْتَسَبْتُ؟ وَ هَلْ يُنْجِينِي مِنْكَ اعْتِرَافِي لَكَ بِقَبِيحِ مَا ارْتَكَبْتُ؟ أَمْ أَوْجَبْتَ لِي فِي مَقَامِي هَذَا سُخْطَكَ؟ أَمْ لَزِمَنِي فِي وَقْتِ دُعَايَ مَقْتُكَ؟

پس، اى خداى من، آیا اعترافم به بدى آنچه کرده ‏ام نزد تو سود مى‏دهد؟ و آیا اقرارم در درگاهت به زشتى آنچه بجا آورده ‏ام از (عذاب) تو مرا رها مى‏ نماید؟ یا در اینجا خشم خود (دورى از رحمتت) را براى من قرار داده ‏اى؟ یا هنگامى که دعا کرده تو را مى‏خوانم دشمنى تو با من همراه بوده؟

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۲۴ - فراز ۱۳

اللَّهُمَّ لَا تُنْسِنِي ذِكْرَهُمَا فِي أَدْبَارِ صَلَوَاتِي، وَ فِي إِنىً مِنْ آنَاءِ لَيْلِي، وَ فِي كُلِّ سَاعَةٍ مِنْ سَاعَاتِ نَهَارِي.

بار خدایا، یاد ایشان را در پى نمازها و در وقتى از اوقات شب و در هر ساعتى از ساعات روزم از یاد مبر.

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۵ - فراز ۱۰

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنَا حَدَّ نَوَائِبِ الزَّمَانِ، وَ شَرَّ مَصَايِدِ الشَّيْطَانِ، وَ مَرَارَةَ صَوْلَةِ السُّلْطَانِ.

بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و ما را از سختى پیشامدها و اندوه هاى روزگار، و بدى دام هاى شیطان، و تلخى غلبه ‏ى پادشاه حفظ فرما

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۸ - فراز ۶

وَ نَعُوذُ بِكَ مِنْ سُوءِ السَّرِيرَةِ، وَ احْتِقَارِ الصَّغِيرَةِ، وَ أَنْ يَسْتَحْوِذَ عَلَيْنَا الشَّيْطَانُ، أَوْ يَنْكُبَنَا الزَّمَانُ، أَوْ يَتَهَضَّمَنَا السُّلْطَانُ.

و پناه مى ‏بریم به تو از بدى راز نهفته‏ ى در دل (حضرت صادق علیه ‏السلام فرمود: بنده ‏اى نیست که خیر و نیکى را پنهان کند پس روزها مى‏گذرد تا اینکه خدا براى او خیرى آشکار سازد، و بنده ‏اى نیست که بدى پوشیده نماید پس روزها مى‏گذرد تا اینکه خدا براى او شرى هویدا گرداند) و از کوچک شمردن گناه خرد (گناهى که در دین براى آن حد و مجازات واجب نگردیده، رسول خدا صلى الله علیه و آله به ابى‏ذر فرمود: به کوچکى گناه نگاه مکن، به کسى که او را معصیت و نافرمانى مى‏کنى نگاه کن) و از اینکه شیطان بر ما دست یابد، یا روزگار ما را بدبخت گرداند، یا پادشاه بر ما ستم نماید.

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۵۱ - فراز ۵

إِلَهِي مَا وَجَدْتُكَ بَخِيلًا حِينَ سَأَلْتُكَ، وَ لَا مُنْقَبِضاً حِينَ أَرَدْتُكَ، بَلْ وَجَدْتُكَ لِدُعَائِي سَامِعاً، وَ لِمَطَالِبِي مُعْطِياً، وَ وَجَدْتُ نُعْمَاكَ عَلَيَّ سَابِغَةً فِي كُلِّ شَأْنٍ مِنْ شَأْنِي وَ كُلِّ زَمَانٍ مِنْ زَمَانِي، فَأَنْتَ عِنْدِي مَحْمُودٌ، وَ صَنِيعُكَ لَدَيَّ مَبْرُورٌ.

اى خداى من هنگامى که از تو (چیزى) درخواست کردم تو را (از راه عقل) بخیل و نبخشنده ندیدم، و هنگامى که آهنگ تو نمودم تو را گرفته نیافتم، بلکه تو را براى دعا و درخواستم شنونده، و براى خواسته‏ هایم بخشنده یافتم، و در هر حال و چگونگى از حالم و هر زمان و روزگارى از زمانم نعمتهایت را درباره‏ى خود فراوان یافتم، از این رو تو نزد من ستوده، و احسانت پیش من نیکو است.

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۲ - فراز ۱۳

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَوِّنْ بِالْقُرْآنِ عِنْدَ الْمَوْتِ عَلَى أَنْفُسِنَا كَرْبَ السِّيَاقِ، وَ جَهْدَ الْأَنِينِ، وَ تَرَادُفَ الْحَشَارِجِ إِذَا بَلَغَتِ النُّفُوسُ التَّرَاقِيَ، وَ قِيلَ مَنْ رَاقٍ؟ وَ تَجَلَّى مَلَكُ الْمَوْتِ لِقَبْضِهَا مِنْ حُجُبِ الْغُيُوبِ، وَ رَمَاهَا عَنْ قَوْسِ الْمَنَايَا بِأَسْهُمِ وَحْشَةِ الْفِرَاقِ، وَ دَافَ لَهَا مِنْ ذُعَافِ الْمَوْتِ كَأْساً مَسْمُومَةَ الْمَذَاقِ، وَ دَنَا مِنَّا إِلَى الْآخِرَةِ رَحِيلٌ وَ انْطِلَاقٌ، وَ صَارَتِ الْأَعْمَالُ قَلَائِدَ فِي الْأَعْنَاقِ، وَ كَانَتِ الْقُبُورُ هِيَ الْمَأْوَى إِلَى مِيقَاتِ يَوْمِ التَّلَاقِ.

بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و به وسیله ‏ى قرآن هنگام (رسیدن) مرگ اندوه جان کندن و سختى ناله کردن و پى در پى بودن ناله ‏هاى وقت جان کندن (یا پى در پى بودن غرغره‏ ها و به شمار افتادن نفسهاى در وقت جان سپردن) را بر ما آسان فرما آنگاه که جانها به چنبرهاى گردن رسد (گفته ‏اند: از لطف و توفیق خداوند متعال است به بندگان که فرشته‏ ى مرگ را در گرفتن جانها امر فرموده از انگشت هاى پا شروع نماید آنگاه تدریجا و کم‏کم به بالا آید یا به سینه و گلو رسد براى اینکه بنده در این مدت بتواند از روى دل به خدا روآورد و وصیت و توبه نماید پیش از آنکه عالم دیگر را به چشم ببیند و روحش از بدن بیرون شود که از این راه امید به نیکوئى پایان کار او مى‏باشد) و گفته شود کیست افسونگر؟ (یاران و خویشان محتضر و مرگ رسیده گویند: کیست دعا خواند که این بیمار بهبودى یابد؟ یا کیست که بتواند این انسان را که نزدیک مردن است به افسون بهبودى دهد؟ کسى نیست و نمى‏تواند! یا برخى از فرشتگان گویند: کدام یک از شما فرشتگان روح این محتضر را بالا مى‏برید، فرشتگان رحمت یا فرشتگان عذاب؟ این جمله از دعا اقتباس از قول خداى تعالى است «س 75 ى 26(: کلا اذا بلغت التراقى «ى 27( و قیل من راق یعنى چنین نیست «که دنیاخواهان دل بر دنیا توانند نهاد و از آخرت غفلت نمایند» چون جانشان به چنبر گردن رسد و گفته شود: کیست افسونگر «به دعاء یا طبیب و بهبودى‏ دهنده‏ ى به دواء)» و فرشته‏ ى مرگ براى گرفتن آن جانها از پرده‏هاى پنهانیها(ى از عقل و علم بشر) آشکار گردد، و آنها را به تیرهاى ترس فراق و جدائى (از دنیا) از کمان مرگها بزند، و براى آن جانها جامى را که زهرآلوده است چشیدن از آن از زهر مرگ آمیخته سازد، و کوچ کردن و روان شدن ما (از دنیا) به سوى آخرت نزدیک شود، و اعمال و کردارها (مانند) گردن‏بندهاى در گردنها گردد (اشاره به قول خداى تعالى «س 17 ى 13(: و کل انسان الزمناه طائره فى عنقه یعنى و عمل هر انسانى را «هر که باشد» در گردن او واجب و لازم گردانیدیم «عملش با او است و مانند گردن‏بند هرگز از او جدا نمى‏شود)» و تا وعده‏ گاه روز به هم رسیدن (روز قیامت که جان ها با بدنها، یا اهل آسمان با اهل زمین، یا ستمگر با ستم کشیده یا غیر آنها که خدا مى‏داند به هم رسند) گورها آرامگاه باشد.

آخرین ویرایش در شنبه, 14 فروردين 1400 ساعت 10:52

فروشگاه و معرفی آثار استاد دکترمحمد علی انصاری

  • تفسیر مشکات(1)

    مهم ترین ویژگی این تفسیر، کوشش در تبیین بعد هدایتی قرآن، یعنی هدف اصلی نزول است:

  • پیامبر مکرم اسلام (ص) فرمودند:
    «اَفْضَلُ الْعِبادَةِ اِنْتِظارُ الْفَرَجِ»
    با فضیلت‌ترین عبادت،

  • گفتارهایی درباره امامت امام علی علیه السلام

    • اثر مکتوب
    • انتشار: 1398
    • شابک:
  • نگاهی به ارتباط فرزندان با پدر و مادر

  • نهج‌البلاغه تبلور اندیشۀ بزرگ‌انسان الهی، برترین الگوی تربیت‌یافتۀ مکتب وحی و توحید و انسانِ کامل

  • نج‌البلاغه تبلور اندیشۀ بزرگ‌انسان الهی، برترین الگوی تربیت‌یافتۀ مکتب وحی و توحید و انسانِ کامل

  • مجموعه شماره یک

    زن از منظر قرآن-زن از منظر قرآن کریم

    زن و مرد- بررسی جایگاه و ارتباطات زن و مرد

  • مجموعه بیان3 حاوی 144 DVD در 6 آلبوم، دور سوم تفسیر کامل قرآن کریم است که به‌صورت تصویری به‌همراه

  • پرتویی از روایات غدیر


    • اثر مکتوب
    • انتشار: 1397
    • شابک:
      978-600-99784-7-2

      انتشارات:
  • آیه‌ای که محرمات الهی را بیان می کند چه ارتباطی با ولایت دارد؟
    اکمال دین و اتمام نعمت چه

  • چگونه مسئله ولایت از آیه تبلیغ فهمیده می شود؟
    چه نکته ای هم سنگ تمام رسالت پیامبر (ص) است


  • ولی در آیه ولایت به چه معناست؟ / دادن انگشتر در نماز به حضور قلب چه سازگاری‌ای دارد؟