شرح خطبه 147 نهج البلاغه

	شرح خطبه 147 نهج البلاغه - استاد دکتر محمدعلی انصاری	زمان
1	خداوند، پیامبر(ص) را به حق برانگیخت	08:25
2	دومین هدف از بعثت، خروج از طاعت شیطان به سوی خداست	04:54
3	پیامبر به وسیله قرآن، مردم را به سوی خدا هدایت می کند	05:33
4	ویژگی ها و عملکردهای قرآن نسبت به انسان ها	04:27
5	خلاصه ای از جملات ابتدایی خطبه و ادامه بحث	05:43
6	خداوند در قرآن برای بندگانش جلوه گری کرد	05:29
7	و خداوند در قرآن، چگونگی هلاکت اقوام پیشین را ارائه کرد	06:55
8	پس از من، بزودی زمانی فرا می رسد که چیزی پنهان تر از حق نیست	06:17
9	و در آن زمان، کالایی کسادتر از قرآنی که به حق تلاوت شود، یافت نشود	07:07
10	در آن دوران، حاملان قرآن، آن را کنار می گذارند	05:53
11	گوئی آنها پیشوایان قرآنند، نه قرآن پیشوای آنها	03:49
12	خلاصه ای از مطالب جلسه قبل و ادامه بحث	04:57
13	از علل هلاکت اقوام پیشین، آرزوهای دور و دراز بود	06:26
14	علت دوم هلاکت اقوام پیشین، نهان بودن اجل و مهلتشان بود	03:37
15	با فرارسیدن مرگ، فرصت عذرخواهی و توبه از دست می رود	04:28
16	کسی که قرآن را راهنمای خود قرار دهد، هدایت خواهد یافت	07:23
17	پناه آورنده به خدا، در امان و دشمن او، هراسان است	06:42
18	کسی که عظمت خداوند را شناخت، شایسته نیست خود را بزرگ شمارد	04:27
19	سلامت انسان آگاه، در تسلیم بودن به خداست	05:09
20	راه رشد و حق و نیابید مگر این که آنها که آن را ترک کردند را بشناسید	06:37
21	تمسک به قرآن نجویید مگر با شناخت کسانی که آن را کنار گذاشتند	05:23
22	حقایق قرآن را از اهل آن بگیرید که حیات علم و مرگ جهلند	05:34
23	آنان که سخن و سکوتشان، نشان از علم و منطقشان دارد	03:53