• تـازه هـا
  • آموزش قرآن
  • پربازدید

ضرورت تدوین منشور فرهنگ قرائت قرآن کشور

سعادت هدف زندگی آدمی، شهید آیت الله سید عبدالحسین

دریافت فایل صوتی

حجم : ۱۰٫۳ MB

زمان : ۸۹:۲۳ دقیقه

بیشتر...

اعلام فراخوان به گروه های همخوانی برای اجرا در

مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خیریه با اعلام

بیشتر...

«خبر فرهنگی» با بخش‌های متنوع قرآنی در تلگرام

کانال «خبر فرهنگی» مجموعه کاملی از اخبار فرهنگی اوقاف و

بیشتر...

شش راهکار طلایی برای حفظ قرآن در ماه رمضان

پایگاه خبری عربی «باب» شش راهکار طلایی برای حفظ قرآن در ماه

بیشتر...

آمار بازدید

-
بازدید امروز
بازدید دیروز
کل بازدیدها
40854
42769
123837452
امروز دوشنبه, 04 مرداد 1400
اوقات شرعی

امتحان داوود

امتحان داوود

آن شب، آسمان صف نبود. لکه های خاکستری ابر بر دوش باد سوار بودند و تندتند از آسمان شهر می گریختند. ماه از پشت ابرها به زمین نگاه می کرد و باد سردی می وزید.

خدا می خواست در سرتاسر زمین برای خود نماینده ای تعیین کند، آن شخص کسی بود که هزاران مشکل را حل کرده بود و از پس همه آن ها به خوبی برآمده بود، اما یک امتحان سخت دیگر در پیش داشت.

٭٭٭

دو فرشته در آسمان ابری شب پیدا شدند، پرواز کردند، از میان ابرها گذشتند و درباره مأموریتی که داشتند گفت و گو کردند.

یکی از آن ها گفت: برادر من، مأموریت امشب ما بسیار سنگین است.

دومی گفت: بله برادرم، امتحان یک مرد بزرگ!

ـ کسی که از فرشته ها بهتر است.

ـ و از انسان ها هم.

ـ او بهترین انسان روی زمین است.

ـ و داناترین آن ها.

ـ ما وظیفه داریم یک حقیقت بزرگ را به او بفهمانیم. او باید بداند داناتر از او هم وجود دارد.

ـ پس از آن، او نماینده خدا در زمین خواهد بود.

ـ امّا چگونه این حقیقت بزرگ را به او بفهمانیم؟

٭٭٭

فرشتگان برفراز شهر بال گشودند، پرواز کردند و از محله ها، باغ ها و مغازه ها گذشتند. مردم درها را بسته بودند و شهر در خواب سنگینی فرو رفته بود. در آن سوی شهر فرشتگان به زمین نزدیک شدند.

یکی از فرشته ها گفت: تا زمانی که فرشته ایم، آدم ها نمی توانند صدای ما را بشنوند و حرفهایمان را بفهمند، اما وقتی به شکل آدم ها درآییم، صدایمان مثل آن ها می شود. آن وقت ممکن است حرفهایمان را بشنوند.

ـ پس کار بزرگمان را هرچه زودتر شروع کنیم.

هردو فرشته بر روی دیوار یکی از خانه های بزرگ شهر نشستند وتا دور دستها را زیر نظر گرفتند. فرشته ها دور آن خانه بزرگ پرواز کردند تا به دیواری بلند و گرد، شبیه یک محراب رسیدند.

یکی از فرشته ها گفت: اینجا، عبادتگاه و دادگاه بزرگ داوود است. روزها بین مردم قضاوت می کند و شبها در آن به عبادت می نشیند.

بعد هر دو فرشته صدایی شنیدند، صدایی شبیه زمزمه یک مرد. هر دو باهم گفتند: بی گمان، این زمزمه مردی است که برای آزمودن او آمده ایم.

دیگری گفت: او ماهرترین قاضی این شهر است. دعواها را به خوبی می شناسد و نزاعها را به آسانی برطرف می کند.

ـ پس بیا تا آن معمای بزرگ ر از او بپرسیم.

داوود فکر می کند آسان است و به راحتی پاسخ می دهد، اما پس از آن …

٭٭٭

داوود به دیوار محراب چشم دوخته بود و زیر لب راز و نیاز می کرد. یک دفعه صدایی شنید. نگاهش را بالای دیوار کشاند. شبحی را دید. دو مرد بالای دیوار نشسته بودند و به او نگاه می کردند. یکی کوچک تر بود و دیگری بزرگتر. لحظه ای ترسید.

ـ این ها بالای دیوار چه می کنند؟ چه کسانی هستند؟ نکند قصد جان مرا دارند؟ شاید از کسانی باشند که علیه شان داوری کرده ام. شاید هم …

پیش از آن که به جوابی برسد، هر دو مرد از بالای دیوار محراب پایین پریدند. داوود زیر نور گریخته مهتاب خیره خیره و با تعجب به آن ها نگاه کرد. بعد با خود گفت: از دیواری به این بلندی چگونه پایین پریدند و سالم به زمین رسیدند؟! چه مردان فوق العادّه ای! آن ها چه می خواهند؟ آیا دعوا دارند؟ چرا در این وقت شب؟ و چرا از بالای دیوار؟

فرشته ها وقتی نگرانی و سردرگمی داوود را دیدند به او گفتند: نترس و نگران نباش داوود، ما برای داوری نزد تو آمده ایم.

ـ برای داوری؟! چرا از بالای دیوار؟

یکی از فرشته ها، که حالت غمگینی به خود گرفته بود، گفت: ما برای رفع نزاع به اینجا آمده ایم. می خواهیم بین ما به عدالت داوری کنی. به ما ستم نکنی و راه راست را به ما نشان دهی.

داوود از حرفهایشان تعجب کرد. تا آن روز میان هزاران نفر داوری کرده بود، اما هیچ کدام چنین حرفهایی به او نزده بودند. کلمات دو مرد در گوشش طنین انداخت: ستم نکن داوود! راه درست را به ما نشان بده، ستم نکن داوود!

ـ آیا تاکنون به اشتباه داوری کرده ام؟ آیا تا به حال برکسی ستم نموده ام؟! این ها چه حرفهایی می زنند؟

سؤال ها کلافه اش کرده بود.

با خود گفت: هر منظوری که دارند، باید به عدالت میانشان داوری کنم.

رو به آن ها کرد و گفت: خواسته شما چیست؟!

ـ این، برادر من است. نود و نه گوسفند دارد، اما من تنها یک گوسفند دارم. او از من خواسته است که تنها گوسفندم را به او واگذار کنم. به من گفته است: اگر این گوسفند را به من بسپاری من یک گله کامل صد گوسفندی خواهم داشت. تو که نداری، این یکی را هم نمی خواهی! ای داوود! برادرم با زبان گویای خود مرا مغلوب کرده است، داد من را از او بستان و به حق داوری کن.

قضاوت در این دعوا برای داوود مشکل نبود. تا آن روز بین هزاران نفر داوری کرده بود. حتی از این سخت تر را دیده بود. اما هیچ کدام برایش این قدر عجیب نبود.

داوود نگاهی از خشم به برادر بزرگ تر انداخت، بعد با صدای نسبتاً بلندی به برادر کوچک تر گفت: برادرت به تو ستم کرده است. شریکان بی ایمان به یکدیگر ستم می کنند. بله برادر تو مردی ستمکار است. صدایش از خشم دگرگون شده بود. داوری کم کم به پایان می رسید و داوود راضی از این بود که جلوی ستمی را گرفته است. در آخرین مرحله باید رأی دادگاه را برای هردو طرف قرائت می کرد، رو به برادر کوچک تر کرد تا بگوید: «گوسفندت را بگیر و…» که یک دفعه هردو نفر از مقابل چشمانش ناپدید شدند.

داوود برجای خشکش زد. چند باراز جای برخاست و نشست و به اطراف نگاه کرد. به جایی که دو برادر نشسته بودند زل زد. اما کسی را ندید. کسی آن جا نبود. داوود با یک دنیا شگفتی در محراب نشست و به فکر فرو رفت. سؤال ها باز به ذهنش هجوم آوردند. حالا دیگر شگفتی نداشت که آن دو، فرشته بودند، اما چرا در این نیمه شب به سرای او و عبادتگاهش پا گذاشته بودند؟ اما این آزمایش که بسیار آسان بود. چرا این قدر به من سفارش کردند که به عدالت رفتار کنم؟ چرا؟

داوود یک بار دیگر سؤال های فرشتگان و پاسخ و داوری خود را از نظر گذراند. مطمئن بود به درستی قضاوت کرده است. خاطرش جمع شد. به آسمان نگاه کرد. ستارگان سوسو می زدند، ابرها کنار رفته بودند. یک باره در ذهنش ستاره ای درخشید، قیافه اش درهم شد. با خود گفت: نکند در داوری شتاب کرده باشم. براستی امتحان بزرگی را پشت سر گذاشته ام.

یک باره، چهره اش درهم رفت و صورتش داغ شد. گویی نکته ای را به خاطر آورده باشد. وای خدای من! در این دعوای آسان من دچار سه اشتباه شدم: اوّل این که: در داوری باید از غضب پرهیز می کردم و نکردم. دوّم آن که، قاضی باید به حرف های هر دو طرف گوش بدهد. در حالی که من تنها سخن خواهان را شنیدم. سوّم آن که، از خواهان درخواست دلیل نکردم، در حالی که باید چنین می کردم.

بعد اشکش جاری شد. به خاک افتاد و از گمانی که کرده بود پوزش خواست. دلش گرم شد. جرقه ای در ذهنش جوشید. و زیر لب زمزمه کرد: بالاتر از هر دانا، دانایی هست. خدایا تو دانای دانایان هستی.

خدا که آخرین درس را به داوود داده بود گفت: از این پس تو را نماینده خود در زمین قرار دادیم، پس میان مردم به حقّ داوری کن.

1. ص (38)، آیه 21 ـ 26.

2. مجمع البیان، ذیل آیات 21 تا 26 سوره «ص».

احسن الحدیث در شبکه های اجتماعی    aparat telegram instagram whatsapp 300x300 این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

فروشگاه و معرفی آثار استاد دکترمحمد علی انصاری

  • تفسیر مشکات(1)

    مهم ترین ویژگی این تفسیر، کوشش در تبیین بعد هدایتی قرآن، یعنی هدف اصلی نزول است:

  • پیامبر مکرم اسلام (ص) فرمودند:
    «اَفْضَلُ الْعِبادَةِ اِنْتِظارُ الْفَرَجِ»
    با فضیلت‌ترین عبادت،

  • گفتارهایی درباره امامت امام علی علیه السلام

    • اثر مکتوب
    • انتشار: 1398
    • شابک:
  • نگاهی به ارتباط فرزندان با پدر و مادر

  • نهج‌البلاغه تبلور اندیشۀ بزرگ‌انسان الهی، برترین الگوی تربیت‌یافتۀ مکتب وحی و توحید و انسانِ کامل

  • نج‌البلاغه تبلور اندیشۀ بزرگ‌انسان الهی، برترین الگوی تربیت‌یافتۀ مکتب وحی و توحید و انسانِ کامل

  • مجموعه شماره یک

    زن از منظر قرآن-زن از منظر قرآن کریم

    زن و مرد- بررسی جایگاه و ارتباطات زن و مرد

  • مجموعه بیان3 حاوی 144 DVD در 6 آلبوم، دور سوم تفسیر کامل قرآن کریم است که به‌صورت تصویری به‌همراه

  • پرتویی از روایات غدیر


    • اثر مکتوب
    • انتشار: 1397
    • شابک:
      978-600-99784-7-2

      انتشارات:
  • آیه‌ای که محرمات الهی را بیان می کند چه ارتباطی با ولایت دارد؟
    اکمال دین و اتمام نعمت چه

  • چگونه مسئله ولایت از آیه تبلیغ فهمیده می شود؟
    چه نکته ای هم سنگ تمام رسالت پیامبر (ص) است


  • ولی در آیه ولایت به چه معناست؟ / دادن انگشتر در نماز به حضور قلب چه سازگاری‌ای دارد؟