صحیفه سجادیه - دعای شماره ۲۲ - فراز ۹
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي خَوْفَ غَمِّ الْوَعِيدِ، وَ شَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ، حَتَّى أَجِدَ لَذَّةَ مَا أَدْعُوكَ لَهُ، وَ كَأْبَةَ مَا أَسْتَجِيرُ بِكَ مِنْهُ.
بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و ترس اندوه کیفر و میل پاداش (در روز قیامت) را که وعده داده اى روزیم گردان تا (در این دنیا هم) خوشى چیزى (بهشت) را که تو را براى آن مىخوانم و اندوه چیزى (دوزخ) را که از آن به تو پناه مىبرم دریابم.
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۵ - فراز ۵۳
اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا خَوْفَ عِقَابِ الْوَعِيدِ، وَ شَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ، حَتَّى نَجِدَ لَذَّةَ مَا نَدْعُوكَ بِهِ، وَ كَأْبَةَ مَا نَسْتَجِيرُكَ مِنْهُ.
بار خدایا ترس کیفر ترسیده شده (دوزخ) و شوق و دوستى پاداش وعده داده شده (بهشت) را روزى ما گردان تا اینکه لذت و خوشى آنچه (آمرزشى که) از تو مىخواهیم، و اندوه آنچه (کیفر بر گناهانى که) از آن به تو پناه مىبریم دریابیم.
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۲ - فراز ۱۰
وَ يَا مَنْ تَحَمَّدَ إِلَى خَلْقِهِ بِحُسْنِ التَّجَاوُزِ، وَ يَا مَنْ عَوَّدَ عِبَادَهُ قَبُولَ الْإِنَابَةِ، وَ يَا مَنِ اسْتَصْلَحَ فَاسِدَهُمْ بِالتَّوْبَةِ وَ يَا مَنْ رَضِيَ مِنْ فِعْلِهِمْ بِالْيَسِيرِ، وَ يَا مَنْ كَافَى قَلِيلَهُمْ بِالْكَثِيرِ، وَ يَا مَنْ ضَمِنَ لَهُمْ إِجَابَةَ الدُّعَاءِ، وَ يَا مَنْ وَعَدَهُمْ عَلَى نَفْسِهِ بِتَفَضُّلِهِ حُسْنَ الْجَزَاءِ.
و اى آنکه با گذشت نیک بر آفریدگانش منت نهاده (نعمت سزاوار منت داده، چون خداى تعالى از منت نهادن «بیان کردن نیکى خود به دیگرى» منزه است) و اى آنکه بندگانش را به توبه پذیرى عادت داده، و اى آنکه اصلاح تباهی هاى ایشان را به وسیله ى توبه خواسته، و اى آنکه از کردار (نیک) ایشان به اندک خشنود گشته، و اى آنکه (کار) اندک ایشان را پاداش بسیار داده، و اى آنکه روا شدن دعاء را برایشان ضمانت کرده، و اى آنکه از روى تفضل پاداش نیک به ایشان را وعده فرموده است.
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۴ - فراز ۱۲
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الشَّهْرِ، وَ بِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ مِنِ ابْتِدَائِهِ إِلَى وَقْتِ فَنَائِهِ مِنْ مَلَكٍ قَرَّبْتَهُ، أَوْ نَبِيٍّ أَرْسَلْتَهُ، أَوْ عَبْدٍ صَالِحٍ اخْتَصَصْتَهُ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَهِّلْنَا فِيهِ لِمَا وَعَدْتَ أَوْلِيَاءَكَ مِنْ كَرَامَتِكَ، وَ أَوْجِبْ لَنَا فِيهِ مَا أَوْجَبْتَ لِأَهْلِ الْمُبَالَغَةِ فِي طَاعَتِكَ، وَ اجْعَلْنَا فِي نَظْمِ مَنِ اسْتَحَقَّ الرَّفِيعَ الْأَعْلَى بِرَحْمَتِكَ.
بار خدایا از تو درخواست مى نمایم به حق (به فضیلت و برترى) این ماه و به حق کسى که در آن از آغاز تا انجامش در عبادت و بندگى براى تو کوشیده: از فرشته اى که او را مقرب ساخته اى، یا پیغمبرى که فرستاده اى، یا بنده ى شایسته اى که برگزیده اى، که بر محمد و آل او درود فرستى و ما را در آن براى کرامت و ارجمندى که به دوستانت وعده دادهاى سزاوار گردان، و آنچه که براى کوشش کنندگان در طاعت و فرمانبریت واجب و لازم کرده اى براى ما لازم نما، و به رحمت و مهربانیت ما را در صف کسانى (انبیاء و اوصیاء ایشان علیهم السلام) که سزاوار بالاترین مرتبه ى (بهشت) هستند قرار ده.
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۳۱ - فراز ۱۵
وَ قَدْ قُلْتَ يَا إِلَهِي فِي مُحْكَمِ كِتَابِكَ إِنَّكَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِكَ، وَ تَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ، وَ تُحِبُّ التَّوَّابِينَ، فَاقْبَلْ تَوْبَتِي كَمَا وَعَدْتَ، وَ اعْفُ عَنْ سَيِّئَاتِي كَمَا ضَمِنْتَ، وَ أَوْجِبْ لِي مَحَبَّتَكَ كَمَا شَرَطْتَ.
و تو اى خداى من در کتاب محکم و استوار خود (قرآن مجید که باطل و نادرستى در آن راه ندارد) فرموده اى که تو، توبه و بازگشت را از بندگانت مىپذیرى و از گناهان درمىگذرى (اشاره به س 42 ى 25: و هو الذى یقبل التوبه عن عباده و یعفوا عن السیئات و یعلم ما تفعلون یعنى و او است خدائى که توبه را از بندگانش مى پذیرد و از گناهان درمى گذرد و مىداند آنچه را که بجا مى آورید) و آنان را که پیوسته توبه مىکنند (از نظر کمیت و اندازه یا کسانى را که پس از توبه گناهى بجا نمى آورند از نظر کیفیت و چگونگى) دوست مى دارى (اشاره به س 2 ى 222: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین یعنى همانا خداوند آنان را که پیوسته توبه مىکنند و پاکیزگان را دوست مى دارد) پس چنانکه وعده فرموده اى توبه ى مرا بپذیر، و چنانکه ضمانت نموده اى از گناهانم درگذر، و چنانکه شرط کرده اى محبت و دوستى خود را براى من لازم گردان (حضرت صادق- علیه السلام- فرموده: هرگاه بنده از روى راستى توبه نماید خداوند او را دوست و در دنیا و آخرت گناهانش را پنهان مىنماید «راوى مىگوید:» گفتم: چگونه بر او پنهان مىنماید؟ فرمود: گناهانى را که دو فرشته بر او مىنویسند از یادشان مىبرد و به اندامش وحى مىفرماید که گناهان او را بپوشانید، و به جاهائى که گناه کرده وحى مىنماید گناهانى را که به روى شما بجا آورده پنهان کنید، پس در پیشگاه خدا مى آید هنگامى که چیزى نیست که به گناهى از گناهان او گواهى دهد).
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۳۱ - فراز ۲۹
اللَّهُمَّ فَكَمَا أَمَرْتَ بِالتَّوْبَةِ، وَ ضَمِنْتَ الْقَبُولَ، وَ حَثَثْتَ عَلَى الدُّعَاءِ، وَ وَعَدْتَ الْإِجَابَةَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اقْبَلْ تَوْبَتِي، وَ لَا تَرْجِعْنِي مَرْجِعَ الْخَيْبَةِ مِنْ رَحْمَتِكَ، إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ عَلَى الْمُذْنِبِينَ، وَ الرَّحِيمُ لِلْخَاطِئِينَ الْمُنِيبِينَ.
بار خدایا چنانکه به توبه فرمان دادى و پذیرفتن (آن) را ضمانت کردى و بر دعا ترغیب نمودى و وعده ى روا ساختن دادى، پس بر محمد و آل او درود فرست، و توبه ام را بپذیر، و مرا به نومیدى از رحمتت بازمگردان، زیرا تو بر گنهکاران آمرزنده اى، و بر خطاءکاران توبه کنندگان مهربانى.
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۴ - فراز ۱۲
اللَّهُمَّ لَا تَفْتِنِّي بِالْقُنُوطِ مِنْ إِنْصَافِكَ، وَ لَا تَفْتِنْهُ بِالْأَمْنِ مِنْ إِنْكَارِكَ، فَيُصِرَّ عَلَى ظُلْمِي، وَ يُحَاضِرَنِي بِحَقِّي، وَ عَرِّفْهُ عَمَّا قَلِيلٍ مَا أَوْعَدْتَ الظَّالِمِينَ، وَ عَرِّفْنِي مَا وَعَدْتَ مِنْ إِجَابَةِ الْمُضْطَرِّينَ.
بار خدایا مرا به نومیدى از عدل و دادگرى خود آزمایش مفرما، و ستمگرم را به آسودگى از نادانى به (کیفر) خویش میازما تا بر ستم بر من ادامه دهد و بر حقم دست یابد، و به زودى آنچه (کیفرى) که به ستمگران وعده داده اى به او بنما، و اجابت (دعائى) را که به بیچارگان وعده داده اى به من هویدا ساز.
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۰ - فراز ۴
فَإِلَى مَنْ حِينَئِذٍ مُنْقَلَبُنَا عَنْكَ؟ وَ إِلَى أَيْنَ مَذْهَبُنَا عَنْ بَابِكَ؟ سُبْحَانَكَ نَحْنُ الْمُضْطَرُّونَ الَّذِينَ أَوْجَبْتَ إِجَابَتَهُمْ، وَ أَهْلُ السُّوءِ الَّذِينَ وَعَدْتَ الْكَشْفَ عَنْهُمْ.
پس در این هنگام (بدبختى و نومیدى) از جانب تو به که رو آوریم، و از درگاه تو به کجا رویم؟ (جز تو کسى و جز درگاهت پناهى نداریم) منزه و پاکى تو (از آنچه شایسته ى تو نیست) ما بیچارگانیم که اجابت (دعا) شان را واجب گردانیده اى، و ما رنج دیدگانیم که رفع گرفتاریشان را وعده داده اى (اشاره به قول خداى تعالى «س 27 ى 62(: امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء یعنى یا کسى که دعاى مضطر و درمانده را به اجابت مىرساند و غم و رنج را برطرف مىسازد).
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۳۲ - فراز ۲۹
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ تَغَلَّظْتَ بِهَا عَلَى مَنْ عَصَاكَ، وَ تَوَعَّدْتَ بِهَا مَنْ صَدَفَ عَنْ رِضَاكَ، وَ مِنْ نَارٍ نُورُهَا ظُلْمَةٌ، وَ هَيِّنُهَا أَلِيمٌ، وَ بَعِيدُهَا قَرِيبٌ، وَ مِنْ نَارٍ يَأْكُلُ بَعْضَهَا بَعْضٌ، وَ يَصُولُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْضٍ.
بار خدایا من به تو پناه مىبرم از آتشى که به آن بر هر که تو را نافرمانى کرد سخت گرفته اى، و به آن هر که را از رضا و خشنودى تو دورى گزید وعده ى عذاب داده اى، و از آتشى که روشنى آن (بر اثر بسیارى درجه ى حرارت) تاریکى است، و آسان (اندک) آن دردناک، و دورش نزدیکست (از دور هم مى سوزاند) و از آتشى که پاره اى از آن پاره ى دیگر را مىخورد، و برخى از آن بر برخى حمله و یورش مى آورد (روى هم مى غلطد).
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۲ - فراز ۲۵
وَ عَرِّفْهُ فِي أَهْلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ أُمَّتِهِ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ حُسْنِ الشَّفَاعَةِ أَجَلَّ مَا وَعَدْتَهُ.
و او را از شفاعت نیکو (شفاعت پذیرفته شده) درباره ى خویشانش که (از هر عیب و نقصى) پاکیزه اند (ائمه ى معصومین علیهم السلام) و مومنین از امتش بیش از آنچه به آن حضرت وعده داده اى عطا فرما (وعده ى شفاعت به آن بزرگوار اشاره است به آنچه خداى تعالى در قرآن کریم «س 93 ى 5( فرموده: و لسوف یعطیک ربک فترضى یعنى و پروردگارت به زودى به تو عطا کند «در دنیا فتح و فیروزى و در آخرت مقام شفاعت» که خشنود گردى، و مراد از شفاعت آن حضرت درباره ى اهل بیت طاهرین و ائمه ى معصومین- علیهم السلام- شفاعت خاصه است که درخواست بلندى درجه و مقام ایشان است، نه درخواست گذشت از گناهان، چون آنها معصومین و از هر گناه و خطاء آراسته اند).
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۲۱ - فراز ۷
إِلَهِي أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَيْتُ عَبْداً دَاخِراً لَكَ، لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لَا ضَرّاً إِلَّا بِكَ، أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَى نَفْسِي، وَ أَعْتَرِفُ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّةِ حِيلَتِي، فَأَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي، وَ تَمِّمْ لِي مَا آتَيْتَنِي، فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الضَّرِيرُ الْحَقِيرُ الْمَهِينُ الْفَقِيرُ الْخَائِفُ الْمُسْتَجِيرُ.
بار خدایا صبح و شام کردم در حالیکه بنده ى خوار توام، و جز به کمک تو بر سود و زیان خویش توانا نیستم، درباره ى خود به آنچه گفتم گواهى مى دهم، و به ناتوانى و بیچارگى خویشتن اقرار دارم، پس به آنچه (روا کردن و دعاء) به من وعده دادى وفا کن، و آنچه عطا کرده اى کامل گردان (از بین مبر و تغییرى در آن مده) زیرا من بنده ى بى چیز، فروتن، ناتوان، بدحال، کوچک، خوار، نیازمند، ترسان و زینهارخواه تو هستم.
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۳۱ - فراز ۱۱
اللَّهُمَّ فَهَا أَنَا ذَا قَدْ جِئْتُكَ مُطِيعاً لِأَمْرِكَ فِيما أَمَرْتَ بِهِ مِنَ الدُّعَاءِ، مُتَنَجِّزاً وَعْدَكَ فِيما وَعَدْتَ بِهِ مِنَ الْإِجَابَةِ، إِذْ تَقُولُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ.
بار خدایا پس اینک منم که به درگاه تو آمده ام در حالى که فرمانبرم فرمان تو را در دعائى که به آن امر فرموده اى، و خواهانم وفاى به وعده ات را در اجابتى که به آن وعده داده اى، آنجا که مى فرمائى (س 40 ى 60(: ادعونى استجب لکم یعنى) مرا بخوانید براى شما روا مىسازم.
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۱۴ - فراز ۱۲
اللَّهُمَّ لَا تَفْتِنِّي بِالْقُنُوطِ مِنْ إِنْصَافِكَ، وَ لَا تَفْتِنْهُ بِالْأَمْنِ مِنْ إِنْكَارِكَ، فَيُصِرَّ عَلَى ظُلْمِي، وَ يُحَاضِرَنِي بِحَقِّي، وَ عَرِّفْهُ عَمَّا قَلِيلٍ مَا أَوْعَدْتَ الظَّالِمِينَ، وَ عَرِّفْنِي مَا وَعَدْتَ مِنْ إِجَابَةِ الْمُضْطَرِّينَ.
بار خدایا مرا به نومیدى از عدل و دادگرى خود آزمایش مفرما، و ستمگرم را به آسودگى از نادانى به (کیفر) خویش میازما تا بر ستم بر من ادامه دهد و بر حقم دست یابد، و به زودى آنچه (کیفرى) که به ستمگران وعده داده اى به او بنما، و اجابت (دعائى) را که به بیچارگان وعده داده اى به من هویدا ساز.
