صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۵ - فراز ۵۰

اللَّهُمَّ وَ مَنْ رَعَى هَذَا الشَّهْرَ حَقَّ رِعَايَتِهِ، وَ حَفِظَ حُرْمَتَهُ حَقَّ حِفْظِهَا، وَ قَامَ بِحُدُودِهِ حَقَّ قِيَامِهَا، وَ اتَّقَى ذُنُوبَهُ حَقَّ تُقَاتِهَا، أَوْ تَقَرَّبَ إِلَيْكَ بِقُرْبَةٍ أَوْجَبَتْ رِضَاكَ لَهُ، وَ عَطَفَتْ رَحْمَتَكَ عَلَيْهِ، فَهَبْ لَنَا مِثْلَهُ مِنْ وُجْدِكَ، وَ أَعْطِنَا أَضْعَافَهُ مِنْ فَضْلِكَ، فَإِنَّ فَضْلَكَ لَا يَغِيضُ، وَ إِنَّ خَزَائِنَكَ لَا تَنْقُصُ بَلْ تَفِيضُ، وَ إِنَّ مَعَادِنَ إِحْسَانِكَ لَا تَفْنَى، وَ إِنَّ عَطَاءَكَ لَلْعَطَاءُ الْمُهَنَّا.

بار خدایا کسى که این ماه را به طورى که سزاوار رعایت است رعایت کرده (آنچه به او واجب بوده بجا آورده) و احترامش را به طورى که شایسته‏ ى حفظ و نگهدارى است حفظ نموده (آنچه از او نهى شده مرتکب نگشته) و به احکامش به طورى که سزاوار کوشش در آنها است کوشش و ایستادگى داشته، و از گناهان خویش به طورى که شایسته‏ى پرهیزکارى است پرهیز نموده، یا به وسیله‏ ى عملى که تقرب‏ آور است به سوى تو تقرب جسته (مقام و منزلتى خواسته) که رضاء و خشنودى تو را براى او لازم گردانیده، و رحمت و مهربانیت بر او متوجه نموده، پس از توانگرى خود مانند (پاداش) او به ما ببخش، و از فضل و احسانت چندین برابر آن را به ما عطا فرما، زیرا فضل تو نقصان‏ پذیر نیست، و گنجینه ‏هاى تو کم نمى ‏شود بلکه افزون مى‏ گردد، و احسان و نیکیت نابود نمى‏ شود، و عطاء و بخشش تو بخشش گوارائى است (مشقت و رنجى در آن نیست).

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۴ - فراز ۱۲

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الشَّهْرِ، وَ بِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ مِنِ ابْتِدَائِهِ إِلَى وَقْتِ فَنَائِهِ مِنْ مَلَكٍ قَرَّبْتَهُ، أَوْ نَبِيٍّ أَرْسَلْتَهُ، أَوْ عَبْدٍ صَالِحٍ اخْتَصَصْتَهُ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَهِّلْنَا فِيهِ لِمَا وَعَدْتَ أَوْلِيَاءَكَ مِنْ كَرَامَتِكَ، وَ أَوْجِبْ لَنَا فِيهِ مَا أَوْجَبْتَ لِأَهْلِ الْمُبَالَغَةِ فِي طَاعَتِكَ، وَ اجْعَلْنَا فِي نَظْمِ مَنِ اسْتَحَقَّ الرَّفِيعَ الْأَعْلَى بِرَحْمَتِكَ.

بار خدایا از تو درخواست مى ‏نمایم به حق (به فضیلت و برترى) این ماه و به حق کسى که در آن از آغاز تا انجامش در عبادت و بندگى براى تو کوشیده: از فرشته ‏اى که او را مقرب ساخته ‏اى، یا پیغمبرى که فرستاده ‏اى، یا بنده ‏ى شایسته‏ اى که برگزیده ‏اى، که بر محمد و آل او درود فرستى و ما را در آن براى کرامت و ارجمندى که به دوستانت وعده داده ‏اى سزاوار گردان، و آنچه که براى کوشش‏ کنندگان در طاعت و فرمانبریت واجب و لازم کرده ‏اى براى ما لازم نما، و به رحمت و مهربانیت ما را در صف کسانى (انبیاء و اوصیاء ایشان علیهم ‏السلام) که سزاوار بالاترین مرتبه ‏ى (بهشت) هستند قرار ده.

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۳۸ - فراز ۳

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ نَدَامَتِي عَلَى مَا وَقَعْتُ فِيهِ مِنَ الزَّلَّاتِ، وَ عَزْمِي عَلَى تَرْكِ مَا يَعْرِضُ لِي مِنَ السَّيِّئَاتِ تَوْبَةً تُوجِبُ لِي مَحَبَّتَكَ، يَا مُحِبَّ التَّوَّابِينَ.

پس بر محمد و آل او درود فرست، و پشیمانیم را از لغزشهائى که به آن گرفتار شدم و قصدم را بر بجا نیاوردن گناهانى که به من رومى ‏آورد توبه ‏اى قرار ده که براى من موجب دوستى تو شود، اى دوستدار توبه ‏کنندگان (اشاره به قول خداى تعالى «س 2 ى 222(: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین یعنى همانا خدا آنان را که «از گناهان» پیوسته توبه مى‏کنند و آنان را که «از نجاست و پلیدى» پاک و پاکیزه ‏اند دوست مى‏ دارد).