یا من تحل به عقد المکاره ،
و یا من یفثأ به حد الشدائد ، و یا من یلتمس منه المخرج الی روح الفرج .ذلت لقدرتک الصعاب ، و تسببت بلطفک الاسباب ، و جری بقدرتک القضاء ، و مضت علی ارادتک الاشیاء .فهی بمشیتک دون قولک مؤتمرة ، و بارادتک دون نهیک منزجرة .أنت المدعو للمهمات ، و أنت المفزع فی الملمات ، لا یندفع منها إلا ما دفعت ، و لا ینکشف منها إلا ما کشفت .و قد نزل بی یا رب ما قد تکأدنی ثقله ، و الم بی ما قد بهظنی حمله .و بقدرتک اوردته علی ، و بسلطانک وجهته الی .فلا مصدر لما اوردت ، و لا صارف لما وجهت ، و لا فاتح لما اغلقت ، و لا مغلق لما فتحت ، و لا میسر لما عسرت ، و لا ناصر لمن خذلت .فصل علی محمد و اله ، و افتح لی یا رب باب الفرج بطولک ، و اکسر عنی سلطان الهم بحولک ، و انلنی حسن النظر فیما شکوت ، و اذقنی حلاوة الصنع فیما سألت ، و هب لی من لدنک رحمة و فرجا هنیئا ، و اجعل لی من عندک مخرجا وحیا .و لا تشغلنی بالاهتمام عن تعاهد فروضک ، و استعمال سنتک .فقد ضقت لما نزل بی یا رب ذرعا ، و امتلأت بحمل ما حدث علی هما ، و أنت القادر علی کشف ما منیت به ، و دفع ما وقعت فیه ، فافعل بی ذلک و إن لم استوجبه منک ، یا ذاالعرش العظیم .
ای آن که گره های ناگواراییها به وسیله او بازمی گردد ، و ای آن که تندی سختیها به او شکسته می شود ، و ای آن که رهایی یافتن از گرفتاریها و رفتن به سوی آسایش فراخی ، از او درخواست می گردد کارهای دشوار به قدرت و توانایی تو آسان شده ، و به لطف و توفیق ( از جانب ) تو اسباب ( هر کاری ) سبب گردیده ، و مقدر شده بر اثر قدرت تو جاری و برقرار گشته ، و اشیاء بر وفق اراده و خواست تو به کار رفته اند پس آن اشیاء به اراده تو بی گفتنت فرمان بردار ، و به خواست تو بی نهی و بازداشتنت بازداشته اند ( در قرآن کریم ” سوره ۱۶ ، آیه ۴۰ ” فرماید : انما قولنا لشئ اذا اردناه ان نقول له کن فیکون یعنی جز این نیست که گفتار ما به چیزی هنگامی که اراده نماییم به اینکه به آن بگوییم موجود باش ” بی گفتن و بی درنگ ” موجود می شود تویی که برای ( آسان کردن ) دشواریها خوانده می شوی ، و تو در سختیها پناهگاهی ، از آنها دور نمی شود جز آن سختی که تو دور نمایی ، و از آنها برطرف نمی گرد و جز آن را که تو برطرف کنی و ای پروردگار بر من فرود آمده چیزی ( بلا و گرفتاری ) که سنگینی آن مرا دشوار است ، و به من رسیده چیزی که زیر بار رفتن آن مرا وامانده کرده و تو به قدرت خود آن را بر من رسانیده ای ، و به سلطنت و تواناییت آن را به من متوجه گردانیده ای پس برای آنچه به من رسانده ای برگرداننده و برای آنچه متوجه ساخته ای دفع کننده و برای آنچه بسته ای گشاینده و برای آنچه گشوده ای بستنده و برای آنچه دشوار کرده ای آسان کننده و برای آن که خوار کرده ای یاری دهنده ای نمی باشد ( در قرآن کریم ” سوره ۱۰ ، آیه ۱۰۷ ” فرماید : وان یمسسک الله بضر فلا کاشف له الا هو وان یردک بخیر فلا راد لفضله یعنی و اگر خدا ضرر و زیانی به تو رساند جز او کسی نتواند آن را دفع کند ، و اگر خیر و نیکی برای تو خواهد فضل و احسان او را جلوگیری نیست . و ” سوره ۳ ، آیه ۱۶۰ “ فرماید : ان ینصرکم الله فلا غالب لکم وان یخذلکم فمن ذا الذی ینصرکم من بعده یعنی اگر شما را خدا یاری کند کسی بر شما غلبه و تسلط نیابد ، و اگر خوارتان گرداند کیست که بعد از او ” بتواند ” شما را یاری کند ؟ ) پس بر محمد و آل او درود فرست ، و ای پروردگار در آسایش را به فضل خود به روی من باز کن ، و تسلط غم و اندوه را به قوت و توانایی خود شکست ده ( از بین ببر ) و به من در آنچه شکوه دارم حسن نظر داشته باش و در آنچه درخواست نمودم شیرینی بخشش ( خود ) را به من بچشان ، و از جانب خویش رحمت و گشایش بی رنج به من ببخش ، و از نزد خود به زودی رهایی یافتن ( از گرفتاریها) را برای من قرار ده و من را به سبب غم و اندوه از رعایت و حفظ واجبات و به کار بستن سنت خود ( مستحبات ) باز مدار پس ای پروردگار به آنچه به من رسیده طاقت ندارم ، و به آنچه به من روآورده پر از غم و اندوه گشته ام ، و تو بر دفع غم و اندوهی که به آن گرفتار و بر دفع آنچه در آن افتاده ام توانایی ، پس آن گرفتاری را از من دور کن اگر چه از جانب تو شایسته آن نباشم ای صاحب عرش و تخت بزرگ ( اشاره به این که همه اشیاء تحت قدرت اوست ، زیرا او صاحب عرش عظیم است که آن به هر چیز احاطه دارد ) .
