به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از قزوین، چند روزی است که ولوله یک مهمانی به گوش می‌رسد و من بیچاره فکر می‌کنم چه کردم؟ و با کدامین ادب وارد یک ماه سرتاسر رحمت و بخشش خواهم شد؟ برای عهدهای که در لیالی با فضیلت قدر سالهای گذشته پیش عنصری تحت عنوان وجدان بستم و به هفته نکشید که شکستم.

از کجا معلوم امسال هم بتوانم در لیالی قدرعهد ببندم؟ چه بسا کسانی در سال گذشته بین ما بودند و الان با خاطره آن‌ها زندگی می کنیم. باخود فکر می‌کنم با چه رویی وارد شهر الله شوم، نمی‌خواهم مأیوس کنم، ولی بیاییم از امروز مثل قوم بنی‌اسرائیل، زار بزنیم و با گریه کوتاه کنیم این فراق و دوری را و بمانیم بر این آدم‌های ماه رمضانی بودنمان.

آن‌هایی بردند که رجب‌المرجّب را حفظش کردند. آن‌هایی بردند که ماه شعبان المعظّم را حفظ کردند. امّا یک راه دیگری هم هست، بگوییم: آقا! ما که نتوانستیم، آن‌ها حدّاقل احساس می‌کنند یک چیزی در دستشان است، ولی ما دستمان خالیِ خالی است. ما گداها آمدیم، ببین دو دست خود را بالا می‌آوریم و گدایی می‌کنیم و بلند بلند میخوانیم ،بین یدی حاجاتنا، و یکی از این حاجات‌مان و مهمترین‌اش در این  وانفسای زندگی ظهور شماست.

آمدیم تا در ماهی که به گفته جدتان نَفَس‌مان، خواب‌مان عبادت است، صادقانه و از سر خلوص بخوانیم شما را. این شب‌ها آمدیم تا بگوییم: ما گدائیم، آمده‌ایم گدایی، اصلا همه چیز در دست اوست، بِیُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاءُ، همه چیز به دست مقدّس آقاجان است، ما گدائیم و به گدایی افتخار می‌کنیم.

این‌ها همه درد دلی است که در سحر این ماه به ذهنت می‌رسد و یاد این می‌افتی که باز هم باید شکر خدا را بجا آوری آن هم از سویدای دل تا بار دیگر ماه مهمانی‌اش را نصیبت کرده  تا در بی انتهای لطف و رحمتش زنگار آلودگی عالم خاکی را از روح و جانمان بشوییم و لیاقت درک فیوضات را در ایام و لیالی این ماه نصیب خود گردانیم.

ماه مبارک رمضان دریچه‌ای است به سوی عالم ملکوت. این فرصت طلایی سنواتی، حلقه‌ای است مطمئن برای جلب رضایت محبوب و حرکت به سمت حیات طیبه مطلوب و بارش باران رحمت الهی برای برکت و مغفرت. این ماه، ماه نزول قرآن برای صعود انسان به بارگاه قرب الهی است. این ماه، ماه معیار و میزان است، آنان که از آمدنش خوشحال اند و با نشاط معنوی بسیار به استقبالش می‌روند و در پایان آن اندوهناک و غمگین می‌شوند، مومنان واقعی‌اند و خدا نکند که ما از آنانی باشیم که از آمدنش غمگین و از رفتنش شادمان گردیم.

رمضان امسال با ورود دویست و هفتاد آلاله کربلایی، نور علی نور گشته است. همان‌هایی که بهتر از ما درک کردند که داریم غرق می‌شویم در دنیای امروز، یکی یکی که نه...گردانی برگشتند تا نجاتمان بدهند.

همان‌ها که جان شیرین خود را با وجود همه مظاهر حلال دنیوی، برای دفاع از مرزهای عقیدتی و حفظ ارزش‌های دینی و مذهبی، در طبق اخلاص، تقدیم بارگاه ربوبی نمودند، تا در این دنیای پر آشوب که دشمنان قسم خورده ما از هر طرف، ما را محاصره کرده اند، این‌گونه آرامش و امنیت بر سرزمین گوهر خیزمان حکم فرمایی کند.

از خداوند بزرگ ملتمسانه می‌خواهیم که ما را قدردان و پاسدار این میراث گران‌بها قرار دهد و در این ماه پر فیض و برکت، یادمان نرود دعا برای مسلمانان اقصی نقاط جهان، یادمان نرود مشکلات و فجایع دردناک جهان اسلام، مظلومان و مستضعفان خصوصا یمن، عراق، سوریه و لبنان با نابودی فتنه گران و شکست حامیان آن‌ها بر طرف شود و زمینه ظهور مصلح جهانی حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف فراهم گردد.

ای خدای بزرگ و ای معبود یکتا در این ماه پر فضیلتت مارا قابل درک رحمانیتت و شایستگی غفران و مغفرتت عنایت فرما ودر خدمتگزاری به بندگان صالح خود و قدردانی از نعمت وجود برادران و خواهران ایمانی توان ما را مضاعف گردان.

نویسنده: زهرا جارچی