به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، آیتالله اعرافی، رئیس جامعةالمصطفی(ص) امروز، 18 مهر در نخستین درس اخلاق در مجتمع امام خمینی(ره) در ابتدای سخنان خود با تبریک فرارسیدن سال جدید تحصیلی، مناسبتهای ماه مبارک ذالحجه و روز مباهله، یاد جانباختگان حادثه غمبار منا را گرامی داشت.
رئیس جامعةالمصطفی(ص) در ادامه شکر و سپاس را از مفاهیم کلیدی اندیشه دینی و قرآنی برشمرد و خاطرنشان کرد: وظیفه شکر و سپاس در پیشگاه خداوند متعال، وظیفهای عام و فراگیر است و از مفاهیم کلیدی و بنیادین به شمار میآید.
وی مفهوم شکر را حقیقتی عمیق، ریشهدار و دربردارنده عناوین متعدد در دین دانست و یادآور شد: شکر دارای مراتب و درجات متعددی است، هرچند در قرآن حدود هفتاد بار واژه شکر آمده است؛ اما مفهوم آن در بسیاری دیگر از آیات قرآن نیز تبیین شده است.
آیتالله اعرافی با اشاره به اینکه حسن شکر یک قاعده عقلی است، تصریح کرد: ما معتقدیم اعتقادات اسلامی بر پایه عقل استوار است. اولین نقطه حرکت ما در پذیرش دین که در علم کلام نیز به آن تاکید می شود، قاعده حسن شکر منعم و دفع ضرر محتمل است. بر این قانون عقلی، شرع نیز مهر تأیید زده است و در آیات و روایات نیز مورد تأکید قرار میگیرد.
وی شکر و سپاس را در برابر انعام و احسان ضروری خواند و ابراز کرد: هرگاه منعم بر ما انعام نمود در برابر آن موظف به شکر و سپاس هستیم و این قانون در برابر احسان خلق یا خالق برقرار است.
امام جمعه قم در تبیین مفهوم شکر اظهار کرد: در کتب مختلف، شکر به معنای شناخت نعمت و اظهار آن بیان شده است. دانستن و اذعان به این مطلب که همه نعمت ها از سوی خداست؛ ریشه شکر قلبی است. شکر قلبی، پشتوانه همه طاعات و عبادات ما به شمار می آید؛ اما غالباً انسان از این حقیقت غافل می گردد. شکر واقعی در پیشگاه خداوند، بدون تذکر و یادآوری این مطلب که هر چه در عالم است از سوی خداست است، ممکن نیست.
وی، با اشاره به روایتی از امیرالمؤمنین(ع)، یادآور شد: شکر قلبی آن است که بدانیم همه نعمتها از آن خداست. اگر خداوند این فرصت را به ما داده تا در قم به تحصیل علوم دینی بپردازیم، وظیفه ماست که با توجه قلبی به این نعمت بزرگ، شکر آن را بجای بیاوریم. آنگاه که پرتویی از توحید، ذکر و شکر در اعماق وجود ما پرتو افکند، ماهیت ما الهی گشته و دیگر اسیر هوا و هوس و دام های شیطانی نخواهیم شد.
آیتالله اعرافی مرتبه بعدی شکر را شکر لسانی برشمرد و گفت: مقدمه شکر لسانی یا ثنا، همان شکر قلبی است و در مرتبه بعدی شکر عام قرار دارد به این مفهوم که هر چه انجام میدهیم در راه خدا باشد. این مفهوم واقعی زندگی عابدانه است.
رئیس جامعةالمصطفی(ص) امام خمینی(ره) را حجتی برای همگان در عصر حاضر خواند و ابراز کرد: امام خمینی(ره) در سال 42 پس از حماسه ای که در قم آفرید، دستگیر و به تهران منتقل شدند. ایشان نقل میفرمایند که در مسیر ناگهان اتوموبیل از جاده اصلی خارج و به سمت بیابان حرکت نمود. در آن شرایط که احتمال سوء قصد به جان ایشان بسیار زیاد بود، امام خمینی(ره) میفرماید در آن هنگام به قلب خود مراجعه کردم و در آن خوفی ندیدم. این نتیجه شکر و ذکر قلبی خداوند است.
وی با اشاره به اوج تجلی شکر و ذکر قلبی در قتلگاه عاشورا، تصریح کرد: در سفر کاروان اسرای کربلا، هنگامی که از حضرت زینب(س) پرسیده شد که بر شما چه گذشت؟ حضرت پاسخ داد: چیزی جز زیبایی ندیدم. اوج شکر و سپاس آنجاست که انسان در سختیها شاکر خداوند باشد.
آیتالله اعرافی، بجای آوردن حق شکر را ناممکن دانست و گفت: حضرت عیسی(ع) از خداوند متعال پرسید چگونه میتوان حق شکر را بجای آورد؟ خداوند به وی فرمود همین مقدار که بدانید هیچگاه نمیتوانید حق شکر را بجای آورید، کافی است.
وی بیکران بودن نعمتهای الهی، متصل بودن نعمتها به یکدیگر در زنجیرهای بینهایت، عارضی نبودن نعم الهی و بازگشت نتیجه شکر به شاکر را از دلایل عدم امکان بجای آوردن حق شکر برشمرد و خطاب به طلاب جامعةالمصطفی اظهار داشت: سال های تحصیل در جامعةالمصطفی، از بالاترین نعمت های الهی به شمار می آید و لازم است شکر این نعمت بزرگ را بجای آورد. پایههای تحصیلی خود را بر مبنای اخلاق، عبادت و معنویت قرار دهید و با شکر و ذکر دائمی، از دامهای شیطانی در امان باشید.
آیتالله اعرافی در پایان با اشاره به وعده الهی «لئن شکرتم لازیدنکم»، ابراز داشت: اگر شاکر این فرصتی بودید که به شما داده شده است، خداوند نیز شما را مشمول این وعده خود مینماید و میتوانید با بهره گیری از این فیوضات، زمینه پیشرفت و انجام وظیفه خود را مهیا نمایید.
