اللهم صل علی محمد و اله و صیرنا الی محبوبک من التوبة ، و ازلنا عن مکروهک من الاصرار .اللهم و متی وقفنا بین نقصین فی دین أو دنیا ، فاوقع النقص باسرعمها فناء ، و اجعل التوبة فی اطولهما بقاء .و إذا هممنا بهمین یرضیک احدهما عنا ، و یسخطک الاخر علینا ، فمل بنا الی ما یرضیک عنا ، و اوهن قوتنا عما یسخطک علینا .و لا تخل فی ذلک بین نفوسنا و اختیارها ، فانها مختارة للباطل إلا ما وفقت ، امارة بالسوء إلا ما رحمت .اللهم و إنک من الضعف خلقتنا ، و علی الوهن بنیتنا ، و من ماء مهین ابتدأتنا ، فلا حول لنا إلا بقوتک ، و لا قوة لنا إلا بعونک .فایدنا بتوفیقک ، و سددنا بتسدیدک ، و اعم ابصار قلوبنا عما خالف محبتک ، و لا تجعل لشی ء من جوارحنا نفوذا فی معصیتک .اللهم فصل علی محمد و اله ، و اجعل همسات قلوبنا ، و حرکات اعضائنا ، و لمحات اعیننا ، و لهجات السنتنا فی موجبات ثوابک حتی لا تفوتنا حسنة نستحق بها جزاءک ، و لا تبقی لنا سیئة نستوجب بها عقابک .
بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست ، و ما را از ( نافرمانی ) به توبه و بازگشت ( از آن ) که پسندیده توست ( برای آن پاداش قرار داده ای ) بازگردان ، و از اصرار ( بر گناه ) که آن را نمی پسندی ( مرتکب آن را به کیفر می رسانی ) دور گردان بار خدایا و هرگاه بین دو زیان ( دو کیفر بر اثر دو تقصیر و نافرمانی ) قرار گرفتیم : یکی در دین و دیگری در دنیا ( و یکی را می بخشی ) پس زیان ( کیفر ) را در آن که زود می گذرد ( دنیا ) و عفو و بخشش را در آن که مدتش طولانی است ( دین ) قرار ده و چون بد و چیز تصمیم گیریم که یکی از آن دو تو را از ما خشنود گرداند ( موجب رحمت و پاداش شود ) و دیگری تو را بر ما به خشم آرد ( از رحمت دور و به کیفرمان برساند ) پس ما را به آنچه تو را از ما خشنود می کند برگردان ، و نیروی ما را از آنچه تو را بر ما خشمگین می نماید سست نما ( حضرت صادق – علیه السلام – فرمود : مؤمن به حسنه ای ” کار نیک ” تصمیم می گیرد و آن را بجا نمی آورد پس حسنه ای برای او نوشته می شود ، و اگر آن را بجا آورد ده حسنه نوشته خواهد شد ، و مؤمن به سیئه ای ” کار بد ” تصمیم می گیرد که آن را بجا آورد و انجام نمی دهد ، بر او نوشته نمیشود ، گفته اند : تصمیم در این خبر و مانند آن به خاطر گذراندن با خود اندیشیدن است وگرنه تصمیم بر معصیت گناه است ، و اگر آن را بجا آورد گناه دوباره ای است ، و این گفتار اگر چه مورد گفتگو می باشد ولی ظاهر عبارت دعا آن را تأیید می نماید ) و در آن هنگام نفسهای ما را در اختیار خودشان مگذار ، چون آنها جز آنچه تو توفیق دهی باطل و نادرستی را اختیار می نمایند ، و جز آنچه تو رحم فرمایی به بدی امر می کنند بار خدایا تو ما را از ناتوانی آفریدی و بر سستی بنا نهادی و از آب اندک و بی ارزش آغازمان نمودی ( اشاره به فرمایش خدای تعالی ” سوره ۳۲ ، آیه ۷ ” وبدأ خلق الانسان من طین ( آیه ۸ ) ثم جعل نسله من سلالة من ماء مهین یعنی و آفرینش انسان ” آدم – علیه السلام – ” را از گل آغاز نمود ، پس فرزندان او را از خلاصه از آب اندک بی ارزش ” نطفه ” بیافرید ) پس ما را جز به توانایی تو جنبش و جز به یاری تو توانایی نیست پس ما را به توفیق ( جور شدن اسباب کار از جانب ) خود کمک کن ، و به راه راست خود راهنماییمان فرما ، و دیده دلهامان را از آنچه خلاف دوستی توست کور گردان ، و اندامی از اندامهای ما را در معصیت و نافرمانیت فرو مبر ( ما را توفیق ده که آنچه نهی کرده ای در اندیشه نگذرانیم و گرد معاصی نرویم و رضای تو را به دست آوریم ) بار خدایا پس بر محمد و آل او درود فرست ، و رازهای دلها و جنبشهای اندامها و نگاههای پنهانی چشمها و سخنان زبانهای ما را در آنچه باعث ثواب تو گردد قرار ده تا کار نیکی که به سبب آن سزاوار پاداش تو گردیم از دستمان نرود ، و کار بدی که به وسیله آن مستوجب کیفر تو شویم برای ما نماند .
