صحیفه سجادیه - دعای شماره ۲۰ - فراز ۱۸
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ مَتِّعْنِي بِالِاقْتِصَادِ، وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ السَّدَادِ، وَ مِنْ أَدِلَّةِ الرَّشَادِ، وَ مِنْ صَالِحِ الْعِبَادِ، وَ ارْزُقْنِي فَوْزَ الْمَعَادِ، وَ سلَامَةَ الْمِرْصَادِ.
بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و مرا به میانه روى بهره مند گردان (که در گفتار و کردار از حد تجاوز نکرده تقصیر ننمایم) و مرا از درستکاران و راهنمایان به خیر و نیکى و از بندگان شایسته بگردان، و رستگارى در قیامت و رهائى از دوزخ را روزیم فرما (مراد از مرصاد «کمینگاه» در اینجا دوزخ است براى آنکه نگهبانان آن در آنجا چشم به راه کفاراند براى عذاب و کیفر).
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۲۰ - فراز ۲۷
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي صِحَّةً فِي عِبَادَةٍ، وَ فَرَاغاً فِي زَهَادَةٍ، وَ عِلْماً فِي اسْتِعْمَالٍ، وَ وَرَعاً فِي إِجْمَالٍ.
بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و روزى من کن تندرستى در عبادت و آسایش در زهد و دورى از دنیا و علم با عمل و پرهیزکارى از روى میانه روى (نه به اندازه اى که به وسواس «بداندیشى و بدگمانى» کشد).
صحیفه سجادیه - دعای شماره ۳۰ - فراز ۳
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ احْجُبْنِي عَنِ السَّرَفِ وَ الِازْدِيَادِ، وَ قَوِّمْنِي بِالْبَذْلِ وَ الِاقْتِصَادِ، وَ عَلِّمْنِي حُسْنَ التَّقْدِيرِ، وَ اقْبِضْنِي بِلُطْفِكَ عَنِ التَّبْذِيرِ، وَ أَجْرِ مِنْ أَسْبَابِ الْحَلَالِ أَرْزَاقِي، وَ وَجِّهْ فِي أَبْوَابِ الْبِرِّ إِنْفَاقِي، وَ ازْوِ عَنِّي مِنَ الْمَالِ مَا يُحْدِثُ لِي مَخِيلَةً أَوْ تَأَدِّياً إِلَى بَغْيٍ أَوْ مَا أَتَعَقَّبُ مِنْهُ طُغْيَاناً.
بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و مرا از اسراف و زیاده روى (در صرف مال) بازدار، و به بخشیدن و میانه روى (در زندگى) مستقیم ساز (که اعوجاج و کجى در آن راه نداشته از حد تجاوز ننمایم) و روش نیکو در معیشت و زندگى (صرف مال به اندازه ى توانائى) را به من بیاموز (در دل من انداز طورى که شایسته است رفتار نمایم، حضرت باقر علیه السلام فرموده: علامت و نشانه ى مومن سه چیز است: حسن تقدیر و نیک اندازه گرفتن در معیشت، و شکیبائى بر مصیبت و سختى، و آموختن احکام دین) و مرا به لطف (پرورش) خود از بیجا خرج کردن بازدار- (گفته اند: اسراف زیاده روى در صرف مال است در آنچه شایسته است، و تبذیر زیاده روى در صرف مال است در آنچه پسندیده نیست) و روزی هاى مرا از وسائل حلال روان گردان، و انفاق و خرج کردنم را در راه هاى خیر و نیکى بگردان (حضرت صادق- علیه السلام- فرموده: خیر و نیکى نیست در کسى که نخواهد گردآوردن دارائى از حلال را که به آن آبروى خود را از گدائى کردن نگاه دارد و وامش را بپردازد و به خویشانش ببخشد) و آن دارائى را که براى من گردن کشى و خودبینى آورد، یا به ظلم و ستم بکشاند، یا در پى آن گرفتار طغیان و سرکشى گردم از من بگیر.
