صحیفه سجادیه - دعای شماره ۲۵ - فراز ۱۱

الْمُعَوَّدِينَ بِالتَّعَوُّذِ بِكَ، الرَّابِحِينَ فِي التِّجَارَةِ عَلَيْكَ، الُْمجَارِينَ بِعِزِّكَ، الْمُوسَعِ عَلَيْهِمُ الرِّزْقُ الْحَلَالُ مِنْ فَضْلِكَ، الْوَاسِعِ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ، الْمُعَزِّينَ مِنَ الذُّلِّ بِكَ، وَ الُْمجَارِينَ مِنَ الظُّلْمِ بِعَدْلِكَ، وَ الْمُعَافَيْنَ مِنَ الْبَلَاءِ بِرَحْمَتِكَ، وَ الْمُغْنَيْنَ مِنَ الْفَقْرِ بِغِنَاكَ، وَ الْمَعْصُومِينَ مِنَ الذُّنُوبِ وَ الزَّلَلِ وَ الْخَطَاءِ بِتَقْوَاكَ، وَ الْمُوَفَّقِينَ لِلْخَيْرِ وَ الرُّشْدِ وَ الصَّوَابِ بِطَاعَتِكَ، وَ الُْمحَالِ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الذُّنُوبِ بِقُدْرَتِكَ، التَّارِكِينَ لِكُلِّ مَعْصِيَتِكَ، السَّاكِنِينَ فِي جِوَارِكَ.

و مرا در جمله‏ ى کسانى درآور که به پناه بردن بر تو خو گرفته، و در سوداى با تو سود برده، و به عزت و توانائى تو پناه برده، که از فضل و بخشش بسیار تو روزى حلال برایشان فراخ گشته، و به وسیله‏ ى تو از ذلت و خوارى به عزت و بزرگوارى رسیده، و از ظلم و ستم به عدل و داد تو پناه جسته، و به رحمت و مهربانیت از بلا و گرفتارى بهبودى یافته، و به بى‏ نیازیت از فقر و بى ‏چیزى توانگر گشته، و به ترس از تو از گناهان و لغزشها و نادرستیها نگاه داشته شده، وبه پیروى از تو به نیکى و راه راست و درست توفیق یافته، و به قدرت تو میان ایشان و گناهان حائل و مانعى درآمده، و هر نافرمانى تو را رها کرده، و در جوار و همسایگى تو آرمیده ‏اند (از هر آفت و بلائى رهائى یافته ‏اند).

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۸ - فراز ۴

اللَّهُمَّ إِلَيْكَ تَعَمَّدْتُ بِحَاجَتِي، وَ بِكَ أَنْزَلْتُ الْيَوْمَ فَقْرِي وَ فَاقَتِي وَ مَسْكَنَتِي، وَ إِنِّي بِمَغْفِرَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ أَوْثَقُ مِنِّي بِعَمَلِي، وَ لَمَغْفِرَتُكَ وَ رَحْمَتُكَ أَوْسَعُ مِنْ ذُنُوبِي، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ تَوَلَّ قَضَاءَ كُلِّ حَاجَةٍ هِيَ لِي بِقُدْرَتِكَ عَلَيْهَا، وَ تَيْسِيرِ ذَلِكَ عَلَيْكَ، وَ بِفَقْرِي إِلَيْكَ، وَ غِنَاكَ عَنِّي، فَإِنِّي لَمْ أُصِبْ خَيْراً قَطُّ إِلَّا مِنْكَ، وَ لَمْ يَصْرِفْ عَنِّي سُوءاً قَطُّ أَحَدٌ غَيْرُكَ، وَ لَا أَرْجُو لِأَمْرِ آخِرَتِي وَ دُنْيَايَ سِوَاكَ.

بار خدایا حاجت و خواسته ‏ام را به سوى تو قصد نمودم (براى روا ساختن آن کسى را جز تو در نظر نگرفتم) و درویشى و نیازمندى و بى‏ چیزیم را به درگاهت فرود آوردم (چون مى ‏دانم جز تو مرا بى‏ نیاز نمى‏ گرداند) در حالى که اطمینانم به آمرزش و رحمت و مهربانیت از عمل و کردارم بیشتر است ، و همانا آمرزش و رحمتت از گناهانم فراختر است، پس بر محمد و آل او درود فرست، و روا کردن هر حاجت و درخواستى را که دارم به سبب توانائیت بر آن، و آسان بودنش بر تو، و نیازمندى من به تو، و بى ‏نیازى تو از من، تو خود متکفل شو و بپذیر، زیرا من هرگز جز از جانب تو به خیر و نیکى نرسیده‏ ام و هرگز جز تو کسى بدى را از من برنگردانده است، و براى کار (رهائى از عذاب و کیفر در) آخرت و (اصلاح گرفتاریهاى در) دنیایم جز تو را امیدوار نیستم.

صحیفه سجادیه - دعای شماره ۴۷ - فراز ۱۳۲

وَ لَا تَجْعَلْنِي لِلظَّالِمِينَ ظَهِيراً، وَ لَا لَهُمْ عَلَى مَحْوِ كِتَابِكَ يَداً وَ نَصِيراً، وَ حُطْنِي مِنْ حَيْثُ لَا أَعْلَمُ حِيَاطَةً تَقِينِي بِهَا، وَ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ تَوْبَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ رَأْفَتِكَ وَ رِزْقِكَ الْوَاسِعِ، إِنِّي إِلَيْكَ مِنَ الرَّاغِبِينَ، وَ أَتْمِمْ لِي إِنْعَامَكَ، إِنَّكَ خَيْرُ الْمُنْعِمِينَ.

و مرا پشتیبان ستمگران و بر نابود کردن (ابطال احکام) کتاب خود (قرآن مجید) یار و کمک ایشان قرار مده، و از جائى که نمى‏دانم نگهبانیم کن نگهبانى که به آن (از هر گناهى) نگهداریم نمائى، و درهاى توبه و آمرزش و مهربانى و روزى فراخت را بر من بگشاى (مرا به توبه موفق و شایسته ‏ى آمرزش و مهربانى و روزى فراخ خود گردان) زیرا من از روآورندگان به درگاه توام، و نعمت دادنت را درباره ‏ى من کامل نما (مرا در بهشت داخل فرما) زیرا تو بهترین نعمت ‏دهندگانى.