آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی در بخشی از کتاب «سیره رسول اکرم(ص) در قرآن» به بیان ویژگی‌ها و عظمت پیامبر گرامی اسلام(ص) پرداخته و اظهار کرده است: پیامبر گرامی اسلام(ص) مظهر رأفت و رحمت خدا برای مؤمنان است.

به گزارش کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ، آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی در کتاب «سیره رسول اکرم(ص) در قرآن» آورده است: خداوند در مورد بعضی از انبیا تعبیر برادر كرده و می‌فرماید «برای قوم ثمود برادرشان صالح را فرستادیم، برای قوم عاد برادرشان هود را فرستادیم ...آن هنگام كه برادرشان نوح آنها را گفت...» ولی درباره پیامبر اسلام(ص) تعبیر برادر نیامده، بلكه می‌فرماید «هو الذی بعث فی الأمّیین رسولاً منهم» یا اینكه می‌فرماید «لقد جاءكم رسول من أنفسكم عزیزعلیه ما عنتّم حریص علیكم بالمؤمنین رؤف رحیم»؛ پیامبری برای شما آمده كه از جان‌تان برخاسته، انحراف شما برای او بسیار سخت است، با حرص و شوق كوشش می‌كند تا شما مؤمن بشوید، او مظهر رأفت و رحمت خدا برای مؤمنان است. رحمت و رأفت، صفت فعل حق است و هر صفت فعل را از مقام فعل موصوف، انتزاع می‌كنند نه از مقام ذات وی، جایگاهی كه محل انتزاع رأفت و رحمت است، جایگاهی امكانی است، و همان جایگاه می‌شود، رئوف و رحیم، و بارزترین مصداق و مظهر آن رسول خدا(ص) است. صفات فعلیه به صفات ذاتیه متكی است، پیامبر اكرم(ص) فعلی است از افعال خدا كه به ذات خدا تكیه دارد، او مانند سایر فقرا، ربط محض و فقر صرف است ولی مظهر رأفت و رحمت خداست.

 این مفسر قرآن در تبیین رحمت عامه و رحمت خاصه، اظهار کرده است: خداوند برای خود رحمتی عامه و رحمتی خاصه قائل است واین دو خصوصیت را برای قرآن و پیامبر نیز بیان داشته، از طرفی می‌فرماید که من رحمت عامه‌ای دارم «رحمتی وسعت كل شی ء» یعنی هر چه مصداق شی‌ء است مشمول رحمت من است و از طرف دیگر می‌فرماید که متقیان، از رحمت ویژه‌ام برخوردارند «فسأكتبها للذین یتّقون» رحمت عامه مقابل ندارد، ولی مقابل رحمت خاصه، غضب است كه زیر پوشش رحمت عامه است چنان كه رحمت خاصه زیر پوشش رحمت عامه است، اینكه ما خدا را به رحمت فراگیرش سوگند می‌دهیم ناظر به همان رحمت مطلقه‌ای است كه مقابل ندارد. قرآن نیز مظهر رحمت عامه است زیرا گرچه برای هدایت مردم است ولی سایر موجودات نیز كه به تبع مردم آفریده شده‌اند از فیض قرآنی بهره‌مند می شوند.

 آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی با بیان اینکه پیامبر اكرم(ص)، رحمت عامه‌ای است كه همگان از او استفاده تكوینی و بهره غیر تكوینی می‌برند، به نقل حدیثی از حضرت امیرالمؤمنین(ع) پرداخته و آورده است: از حضرت امیرالمؤمنین(ع) نقل شده است كه در خدمت پیغمبر، از جایی عبور می‌كردیم، به هیچ درخت و سنگی نمی‌رسیدیم جز اینكه به آن حضرت سلام عرض می‌كردند. آری، همه چیز در پیشگاه رحمت خاصه خاضع است. هر فضیلتی كه مكتب‌های غیر الهی دارند محصول بهره‌گیری از تعلیمات انبیاست، با این تفاوت كه آنها جهت مردمی ره آورد انبیا را گرفته و جهت الهی آن را وانهادند، گرچه جهات الهی آمیخته با جهات مردمی است اما مكاتب غیر الهی بین خدا و پیغمبر و بین ره آورد انبیا جدایی افكندند، بعضی را پذیرفته و نسبت به بعضی دیگر كفر ورزیدند «ویقولون نؤمن ببعضٍ و نكفر ببعض»، پس هر حرف حقی در جهان، محصول رسالت انبیاست «الحجة قبل الخلق» قبل از اینكه دیگران بیایند، صاحبان وحی آمدند و گفته‌های نغز و دلنشین خود را عرضه كردند و دیگران بر سر سفره آنها نشسته و از گفته‌هایشان مدد گرفتند، لذا انبیا هم می‌توانند مظهر رحمت عامه خدا باشند و هم مظهر رحمت خاصه وی.

.......................

منبع