تفسیر:

سرنوشت گنهکاران قوم لوط

در آیات گذشته، داستان ملاقات فرشتگان مأمور عذاب «قوم لوط» را با «ابراهیم»(علیه السلام) خواندیم، و در این آیات، داستان خارج شدن آنها از نزد «ابراهیم» و آمدن به ملاقات «لوط» را مى خوانیم.

نخست، مى گوید: «هنگامى که فرستادگان خداوند نزد خاندان لوط آمدند» (فَلَمّا جاءَ آلَ لُوط الْمُرْسَلُونَ).

* * *

لوط «به آنها گفت: شما افرادى ناشناخته اید» (قالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ مُنْکَرُونَ).

مفسران مى گویند: این سخن را به این جهت به آنها گفت که: آنان به صورت جوانانى خوش صورت و زیبا نزد او آمدند، او که مى دانست محیطش تا چه حدّ آلوده گناهِ انحراف جنسى است، فکر مى کرد: مبادا ورود این میهمانان مایه دردسر براى او گردد، از یکسو، میهمان است، محترم و قدومش مبارک، و از سوى دیگر، محیطى است ننگین و آلوده و پر از مشکلات!.

لذا در آیات سوره «هود» که همین داستان به مناسبت دیگرى در آن آمده است، تعبیر به «سِیْىءَ بِهِمْ» مى کند، یعنى این موضوع بر لوط پیامبر(علیه السلام) بزرگ خدا، سخت ناگوار آمد، و از آمدنشان ناراحت شد، سپس گفت: امروز روز سختى در پیش دارم!.

* * *

ولى، فرشتگان زیاد او را در انتظار نگذاردند، با صراحت «گفتند: ما چیزى را براى تو آورده ایم که آنها در آن تردید داشتند» (قالُوا بَلْ جِئْناکَ بِما کانُوا فِیهِ یَمْتَرُونَ).

یعنى مأمور مجازات دردناکى هستیم که تو کراراً به آنها گوشزد کرده اى، ولى هرگز آن را جدى تلقى نکردند.

* * *

آن گاه براى تأکید گفتند: «ما واقعیت مسلّم و غیر قابل تردیدى را براى تو آورده ایم» یعنى عذاب حتمى و مجازات قطعى این گروه بى ایمان منحرف (وَ أَتَیْناکَ بِالْحَقِّ).

باز براى تأکید بیشتر اضافه کردند: «ما مسلماً راست مى گوئیم» (وَ إِنّا لَصادِقُونَ).

یعنى این گروه، تمام پلها را پشت سر خود خراب کرده اند و جائى براى شفاعت و گفتگو در مورد آنها باقى نمانده است، تا لوط حتى به فکر شفاعت نیفتد و بداند اینها ابداً شایستگى این امر را ندارند.

* * *

و از آنجا که باید گروه اندک مؤمنان (خانواده لوط به جز همسرش) از این مهلکه جان به سلامت ببرند دستور لازم را به لوط چنین دادند: «تو شبانه هنگامى که چشم مردم گنهکار در خواب است، و یا مست شراب و شهوت، خانواده ات را بر دار و از شهر بیرون شو» (فَأَسْرِ بِأَهْلِکَ بِقِطْع مِنَ اللَّیْلِ).